بزرگی گفت: شیخ را به خواب دیدم. گفتم: مرا وصیتی کن. گفت: مردمان در دریایی بی نهایت اند. دوری از ایشان کشتی است. جهد کن تا در این کشتی نشینی و تن مسکین را از این دریا برهانی.
عطار نیشابوری / تذکرة الاولیاء
عطار نیشابوری / تذکرة الاولیاء
نام ات را به من بگو - دست ات را به من بده - حرف ات را به من بگو - قلب ات را به من بده - من ریشه های تو را دریافته ام - با لبان ات برای همه لب ها سخن گفته ام - و دست های ات با دستان من آشناست ...
نمایش پست‌ها با برچسب عطار نیشابوری. نمایش همه پست‌ها
نمایش پست‌ها با برچسب عطار نیشابوری. نمایش همه پست‌ها
448
و کودکی وقتی چراغی می برد. گفتم: از کجا آورده ای این روشنایی؟ بادی در چراغ دمید و گفت: بگو تا به کجا رفت این روشنایی؟ تا من بگویم که از کجا آورده ام.
عطار نیشابوری / تذکرة الاولیاء
عطار نیشابوری / تذکرة الاولیاء
160
یکی دیوانه ای بی پا و سر بود
که هر روزش ز هر روزش بتر بود
دلش بگرفته بود از خلق و از خویش
نه از پس هیچ ره بودش نه از پیش
زبان بگشاد که ای داننده ی راز
چو نبود آفرینش را سری باز
تو را تا کی ز بردن و آوریدن
دلت نگرفت یا رب ز آفریدن ؟
عطار
که هر روزش ز هر روزش بتر بود
دلش بگرفته بود از خلق و از خویش
نه از پس هیچ ره بودش نه از پیش
زبان بگشاد که ای داننده ی راز
چو نبود آفرینش را سری باز
تو را تا کی ز بردن و آوریدن
دلت نگرفت یا رب ز آفریدن ؟
عطار
56
جان گرچه در این بادیه بسیار شتافت
مویی بندانست ولی موی شکافت
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت
اما به کمال ذره ای راه نیافت .
عطار نیشابوری
مویی بندانست ولی موی شکافت
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت
اما به کمال ذره ای راه نیافت .
عطار نیشابوری
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)